Bir sabah çıkıp geleceğim demek. Bir vaat vermeden sevmek seni. Suskunluklarımıza inat sevebilmek belkide. Yaşama sebebplerinden bir sevilenin tebessümlerinden geçmekse, ölümsüzlük yazılı kalacaktır ömürlerimize. Bakıpta görmeyenlere inat sevmelerin en deriniyle adayacağım kendimi sevdiğime.
Bir şiir gibi yaşanacak aşkın özlemi içimde. Avuçlarına bırakabileceğim bir buse ve o avuçlardan içebileceğim bir aşkı yudumlamak. Kim bilebilirki ömür adamak ki sevgiliye, bu adanmışlıkla yıkanacaktır sevdiğin ve bir daha asla gitmeyece aramayacaktır başka hevesleri. Durmadan her sabah yeniden aşık olmak o büyülü eşsiz sevgiliye. Asla sıradan olmadan yaklaşmak, özletmek ve kışkırtmak belki suskunlukların nefeslerinde. Birgün bu sevgili omzumda sabahlayacak biliyorum ve güne gözlerini açmadan bilecek, huzurlu ve aşkla örülü bir sabaha maviliğimde merhaba diyeceğini. Ben evden çıkınca elini attığı her yerde küçük notlar tebessüm olacak yokluğumda yüzünde. Belki bir kapı çalacak küçük bir çocuğun elindeki çiçek ve masum yüzündeki gülümsemesiyli, hayatın içinde kirlenmemiş ellerinden aşkımı yeniden kucaklayacak. Bir düş ülkesi değil bunları yaşatmak sevdiğine. Bir peri masalında kalmak değil bu. Yeterki aşka sadık 2 yürek olsun, her şartta yaşanır ve yaşatılır aşkın büyüsü. Ve düşünsenize sevdiğinizin ağzından çıkan sana aşığım kelimesinde ki tını nasılda sarıp sarmalar seni.
Ben aşkı adayacağım bir yürek bulduğumda sonuna kadar varımda, onun geliş gidişleri ve şartları beni omuzlar mı bilemem ki. Erdemlerin en güzeli beklemekmiş. :) tebbssümle....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder